سهم من یک بغل تنهایست....
ونگاه کردن به اتاق شیشه ای که تو در آن
راه میروی......
سهم من
دل سپردن به رودخانه ایست
که سرانجامی جز سقوط در آبشار فراموشی ندارد!!......
سهم من
پرپر شدن در نگاه پرنده ایست
که یک دنیا غم را در صدایش مخفی کرده
سهم من
گم شدن در هزار توی حقیقت توست
کلاغان سیاه بخت بر فراز سرم آواز می خوانند
ومن.....
به خوشبختی پرپر شده ام می اندیشم
سهم من
عمق صفحه ای بی خط است
که دیگر نقش عشق را بر دیوار خاکستری اش توان رسمم نیست....
سهم من تنها
خطوط بی رنگیست
که هر روز! امروز فرداهایم را خط می زند......!
سهم من از عشق تنها نقطه ی پایان نیست
به آخر خط احساس من بر صفحه ی دیروز "امروز"و فردایم!!....
سهم من
گذشت ......
سکوت.........
انزوا...........
یک بغل تنهایست ..........