بگذار آن هایی که آرزو دارند
نغمه ی گذران شادی را دریابند
و بر فراز ماسه های متغیر
در جستجوی آن سرگردان باشند.
من سره آن داشتم که در خانه ای چوبین منزل کنم
آنجا که عشق ممکن است بی انکه سخنی بگوید
دست مرا بفشارد
بگذار آنهایی که آرزو دارند
آهنگ شادمانی نی لبک را برگزینند
وبه ندای آن برقصند
تا آنکه اندوه با روشنایی مرگ آورش طلوع کند
من سره آن داشتم که که در مهتاب آرزو قدم بزنم
آنجا که عشق گم شده بر رویاهای شبانگاهی بوسه می زند
بگذار آنهایی که آرزو دارند شادمانی زودگذر را دریابند
ولی من هرگز ارزو نداشتم که با چشمان گشوده
به یک روز بدون عشق تهنیت بگویم