این ترانه هم از خودمه 
اشکا بی حدو حسابه
حال عاشقا خرابه
حرفامون واسه فریبه
آشنا می شه غریبه
آشنایی ها دوباره
کار عشقا نیمه کاره
دلامون شده هوایی
گریه واسه ی جدایی
گلای ساقه شکسته
یادگاری های خسته
راها تنگ و بی عبوره
دستامون همیشه دوره
این شده رسمه زمونه
کسی عاشق نمی مونه
دل پر از حس دروغه
سرمون همش شلوغه
ناله می کنه گل یاس
دستا سرد و بی احساس
توی خواب و تو بیداری
میبینم دوسم نداری
سادگی شده فراموش
هیچکی نیست بهت بده گوش
خواب میبینم توی شب ها
منو باز می زاری تنها
توی تنهایی میمیرم
آخه بدجوری غریبم
ماهی ها تشنه تو دریا
وعده ها برای فردا
اشکا مخفی توی بارون
دلامون از دست هم خون
همیشه اینجوری بوده
قلب عاشقا کبوده
دل دادن به قلب سنگی
دنیا پر شد از دورنگی
دریغ از یه جو محبت
این شده جزوی از عادت
آسمون بی ستاره
دل کبودو پاره پاره
یه امید واسه رسیده
آخرش چی ؟دل بریدن
دل حالا سردو سنگی
حرف عشق واسه قشنگی
دل بریدن شده ساده
شک و تردیدا زیاده
نه یه حرف عاشقانه
یه فراره عادلانه
چشما از دیدن هم سیر
جدایی به پای تقدیر
همه لحظه ها شکستن
پای وعده ها نشستن
نه یه حقی نه حقوقی
حرفامون همش دروغی
دلا از کینه شده پر
حرفامون واسه تظاهر
آخرش دل و سوزوندی
ولی پیش من نموندی